't Is maandag en Bentdag. Kleinzoon Bent komt dan voor een dagje bij mij. Ik kijk er elke keer naar uit want ben gek op dat kleine enthousiaste manneke.
Kruipend ontdekt hij mijn hele huis en ik moet hem in de gaten houden. Geen moment rust is mij gegund als hij wakker is.
Ofwel heeft hij honger en dan krijst hij het huis bij mekaar of voor ik het weet heeft hij de trap, de stopcontacten, de kabels van mijn pc, het boeken rek en dat met de cd's ontdekt.
Wat een ontembare energie. Niet opgeven is zijn boodschap. Ik zet me bij hem en volg zijn tochten. Soms is kan het ook rustiger dan vertel ik hem over de bloem op de tafel, of ik zing het liedje van 'handjes draaien, koekebakke vlaaien'. Dit kent hij al goed: met draaiende handjes beweegt ook de rest van zijn lijfje mee
Of ik vertel over Betty Boop die op de schouwmantel in mijn bureau staat. Daar is hij nog altijd niet happig op. Hij durft haar ondertussen wel aanraken, maar met mondjesmaat. Ze heeft van die zeer grote ogen, en koude mini-handjes. 'oeh oeh oeh' klinkt het dan. "Ik wil wel maar durf nog niet goed".
Ja manneke ze is nog niks voor jou hoor.
Kruip jij maar met het knuffelkonijn in bed, die geeft jou wat je nu nodig hebt: warmte en zachtheid.
dag mijne kleine ventje met je pamperkontje, je lachend gezichtje en je heldere ogen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten